Στην εποχή του Μετά

 ... δεν υπάρχει χώρος για την εποχή του Πριν.

Αυτός είναι ο ορισμός μου πλέον.

Από εδώ και μετά υπάρχει μόνον το μετά ακόμα κι αν είναι παντελώς μη προβλέψιμο. Και όση ανασφάλεια κι αν περιέχει, η γοητεία είναι αμείωτη. Θα μπορούσα το χώρο να τον ονομάσω "η γοητεία του Μετά" αλλά φοβήθηκα μην γοητευτώ πολύ.

Σεμνά λοιπόν και χωρίς υποσχέσεις να περπατήσουμε, εγώ και η σκέψη μου, μακριά από το παρελθόν μας. Πιο ήρεμα, πιο ξάστερα, πιο γερά. Σαν προσδοκία ακούγεται βέβαια αυτό, μα για να δούμε, μπορεί και να μην είναι παρά μια λογική απόφαση μετά από το Πριν.